We maakten van een marktverkoper een merk

Het belang van een merkpropositie is goed te zien aan het voorbeeld van Claudia’s, een merk dat zich specialiseert in Zuid-Amerikaanse snacks. Oorspronkelijk was dit Claudia’s Delight en werden de Empanada’s en andere snacks uitsluitend op de markt en op evenementen verkocht. We hebben de naam veranderd, omdat Delight geen goede toevoeging is. Het gaat om Claudia, de vrouwelijke eigenaar, die naamgever is. Het bedrijf richtte zich oorspronkelijk op Colombiaanse snacks. We hebben dit veranderd in Zuid-Amerikaanse Snacks, omdat dit een veel betere en positieve associatie geeft. Nu levert Clasudia’s haar snacks volop aan de horeca in Nederland.

We hebben voor Claudia’s ook een eigen verhaal gemaakt. Door storytelling krijgt een merk een gezicht en wordt het een persoonlijkheid. Dit verhaal zal in de toekomst steeds worden uitgedragen, om zo uniformiteit te creëren in alle uitingen. Hioeronder vind je de storytelling van Claudia’s.

‘Het is 1976. De moeder van Claudia, de naamgever van ons bedrijf, verkoopt Empanadas en Aripa’s in de hoofdstraat van de kleurrijke stad Kali. Ze hebben bij hun huis een keldertje dat als winkeltje dient.

Het keldertje staat bekend als: PEQUEÑO SÓTANO DE LA MADRE, het kleine keldertje van moeder. In grote en kleine handgeweven rieten manden en terracotta schalen worden de lekkernijen aangeboden. Op zondag, na de middagdienst van de kerk, gaat moeder met kleine Claudia de straat op. Iedereen kent de moeder en haar kleine goedlachse dochter. Met een grote rieten mand onder haar arm en aan haar hand de kleine Claudia, worden de zelfgemaakte lekkernijen volop verkocht aan de mensen uit de buurt.

Het is een arme tijd in een arm land. Claudia’s vader is timmerman en overlijdt als ze 4 jaar is. Ze is papa’s lievelingetje. Haar geliefde papa krijgt een hartinfarct als hij met drie vrienden bingo speelt voor de deur van hun huis. Ze ziet het gebeuren. Hulp is al te laat. Met zes broers heeft ze nu zes nieuwe vaders. De vijf meisjes, waar Claudia de een na jongste van is, hebben thuis weinig te zeggen. Iedereen moet meehelpen in het huis, vooral de meisjes.

Ook kleine Claudia. Ze draait als klein meisje de maïskorrels met de grote molen fijn. Dat vindt ze geweldig. Zo kan ze liedjes met haar geliefde moeder zingen. Zoals ‘Me Atrapaste’ van Dario Gomez en dan krijgt ze altijd een knuffel van haar moeder. En zo leert Claudia ook stap voor stap de speciale unieke receptuur van haar moeder kennen.

Na de lagere school lukt de middelbare school niet goed. Ze moet met 12 jaar het huis uit, om bij haar oudste zus te gaan wonen en daar te helpen in het huishouden. Ze wonen in een klein huis met drie kamers en drie gezinnen met vijf mensen per kamer. Als ze 17 is raakt ze zwanger en werkt ze in restaurants, om met weinig geld thuis te komen, om zo toch haar moeder en dochtertje te helpen. Claudia gaat dan naar Europa. Op zoek naar werk om haar gezin in haar geboorteland te helpen. Ze mag inwonen bij een vriendin in Nederland. Daar droomt ze van Colombia met alle mooie vogels en prachtige bloemen, heeft heimwee en denkt terug aan het harde leven. Maar denkt ook terug aan hoe lekker iedereen de eigen Empanadas en Aripa’s van haar moeder vond. Zo ontstaat haar droom: de ambachtelijke verse Empanadas, Aripa’s en andere heerlijkheden die haar moeder met zoveel liefde maakte, naar Nederland brengen. Claudia: ‘Ik wil de warmte van mijn zonnige land en de liefde van mijn moeder doorgeven. Een mens die vrolijk is en straalt als de zon, verwarmt het hart van anderen. Daarom lach ik graag en veel. Dat wens ik iedereen toe!’

Claudia heeft al 15 jaar een vaste marktkraam in Amsterdam waar mensen uit heel Nederland de enige echte Claudia’s komen halen. Sinds 2022 heeft Claudia’s een eigen groot ambachtelijk atelier in Maassluis. Daar worden de ambachtelijke producten met de hand vervaardigd en vers verpakt. In het atelier hangt een handgeschilderd bordje: PEQUEÑO SÓTANO DE LA MADRE.’